👹 ปีศาจตนที่: 23 Duke Aim

The seventy-two demons

🍹

อโฟรไดท์กับชู้รักเทพเจ้า และเหล่าปีศาจ 72 ตน

บทที่ 11

Duke Aim

Aphrodite - One Night in the Twilight Realm

1

ม่านหมอกแห่งดินแดนต้องห้ามเริ่มเคลื่อนตัวราวกับลมหายใจของสิ่งมีชีวิต เทพีอโฟรไดท์ย่างก้าวเข้าสู่เขตแดนที่แม้แต่เหล่าเทพยังไม่กล้าเหยียบย่าง—"Twilight Realm" ดินแดนแห่งเงาและเพลิงปีศาจ อาณาเขตของ 72 ปีศาจผู้ถูกกักขังใต้คำสาปของราชาโซโลมอน

นางก้าวผ่านซากปรักหักพังที่ยังหลงเหลือเถ้าถ่านแห่งสงครามเมื่อครั้งอดีตกาล สายลมอุ่นร้อนโหมกระหน่ำ กระโปรงสีทองบางเบาของเทพีสะบัดพลิ้วตามแรงลม กลิ่นกำยานและไม้จันทน์อบอวลปะปนไปกับกลิ่นเหล็กของสนิมและคราบเลือดเก่าก่อน

ที่นี่คือรังของ Duke Aim—ขุนพลปีศาจลำดับที่ 23 ผู้เป็นสัญลักษณ์แห่งสงครามและเพลิงอเวจี ปีศาจที่มิเคยเชื่อถือในความรักหรือเสน่หา นางต้องการเผชิญหน้ากับเขา เพื่อพิสูจน์ว่าต่อให้เป็นปีศาจที่เหี้ยมโหดเพียงใด ก็ไม่อาจต้านทานมนต์เสน่ห์แห่งความรักของนางได้

เสียงฝีเท้าของเทพีสะท้อนในห้องโถงหินที่ทอดยาว นางรู้สึกถึงพลังบางอย่างที่กำลังตื่นขึ้น—ก่อนที่เปลวเพลิงสีดำจะลุกโชนขึ้นมาขวางทาง

"เจ้ากล้าดีอย่างไรที่บุกรุกเข้ามา?"

เสียงต่ำกังวานกรีดผ่านความเงียบ ประกายไฟพวยพุ่งออกจากเงามืดก่อนที่ร่างสูงใหญ่จะปรากฏขึ้นตรงหน้า ดวงตาสีเพลิงของ Duke Aim จ้องมองนางอย่างเย้ยหยัน ร่างกำยำเปลือยท่อนบนโชว์รอยแผลเป็นจากศึกนับพันปี แผงอกแข็งแกร่งของเขาเปล่งรังสีอันตราย ร่างกายแผ่ไอร้อนที่อาจแผดเผาได้แม้กระทั่งเหล่าทวยเทพ

"ข้าคือ Aphrodite" นางกล่าวด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่ทรงพลัง "เทพีแห่งความรัก ความปรารถนา และราคะ—และข้ามาเพื่อพิสูจน์ว่าความรักนั้นแข็งแกร่งกว่าคำสาปใดๆ ที่กักขังเจ้าไว้"

Duke Aim แค่นเสียงหัวเราะ "ความรัก? น่าหัวร่อสิ้นดี เทพเจ้าของพวกเจ้าอาจหลงใหลในมัน แต่มันไม่เคยมีอำนาจเหนือปีศาจอย่างข้า"

เทพีอโฟรไดท์เผยรอยยิ้มเย้ายวนก่อนก้าวเข้าใกล้ "เช่นนั้นหรือ? แต่ข้าเห็นเจ้าไหววูบไปเพียงเพราะข้าอยู่ตรงหน้า"

ปีศาจหนุ่มขมวดคิ้ว หัวใจของเขาเต้นแรงขึ้นอย่างน่าประหลาด—ร่างกายของเขาโหยหาบางสิ่งที่ไม่อาจอธิบายได้

2

"ข้าจะทำให้เจ้าคุกเข่าต่อข้า" อโฟรไดท์เอื้อมมือสัมผัสใบหน้าคมสัน ริมฝีปากของนางอยู่ห่างจากริมฝีปากของเขาเพียงคืบเดียว

Duke Aim จับข้อมือนางไว้ทันที "อย่าคิดว่าเจ้าจะควบคุมข้าได้ง่ายๆ"

แต่เทพีเพียงแค่ยิ้ม ก่อนที่สายลมอ่อนหวานจะโอบรัดพวกเขาไว้ เปลวไฟที่เคยลุกโชนพลันอ่อนกำลังลง ลมหายใจของปีศาจหนักหน่วงขึ้นเมื่อเสน่ห์ของเทพีเริ่มคืบคลานเข้ามาในจิตใจ

"ข้ารู้ว่าเจ้ากำลังรู้สึก..." นางกระซิบข้างใบหู "ความปรารถนาที่เจ้าปฏิเสธมาตลอด"

Duke Aim คำรามต่ำ ดวงตาสีอำพันสั่นไหว "ข้าคือขุนพลแห่งเพลิงอเวจี ข้าไม่—"

เทพีอโฟรไดท์ไม่ปล่อยให้เขาพูดจบ ริมฝีปากของนางบดขยี้ลงบนริมฝีปากของปีศาจ ความร้อนจากร่างเขาแผ่ซ่านเข้าสู่ผิวกายของนาง ลิ้นของพวกเขาพัวพันกันอย่างร้อนแรง

Duke Aim ตะลึงงัน—นี่คือรสชาติของเทพเจ้า... นุ่มนวล หวานล้ำ แต่เต็มไปด้วยอำนาจ เขาไม่อาจต้านทานนางได้อีกต่อไป

แขนแข็งแกร่งโอบรัดร่างของเทพีไว้แน่น ร่างกายของพวกเขาแนบชิดกันราวกับจะหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียว

"เจ้ากำลังจะแตกสลาย... Aim"

เสียงของอโฟรไดท์แผ่วเบา แต่กลับดังก้องในจิตใจของปีศาจ เขาเคยผ่านสงครามนับพัน นับหมื่น แต่ไม่เคยพ่ายแพ้ต่อสิ่งใด—จนกระทั่งวันนี้

และในค่ำคืนแห่ง Twilight Realm นี้ เขาก็ได้รู้แล้วว่าความรักนั้นทรงพลังเพียงใด

3

รุ่งอรุณแรกของดินแดนต้องห้ามกำลังจะมาเยือน Duke Aim นั่งพิงผนังหิน ดวงตาเปล่งประกายเรืองรองขณะจ้องมองเทพีแห่งความรักที่นอนหลับอยู่ข้างกาย

"เจ้าทำสิ่งนี้กับข้าได้อย่างไร..."

เสียงของเขาเต็มไปด้วยความสับสน และบางสิ่งที่แม้แต่ตัวเขาเองก็ไม่อาจเข้าใจ—โหยหา หลงใหล และบางที... อาจเป็นความปรารถนาอันแท้จริง

อโฟรไดท์เผยรอยยิ้มมุมปาก "ข้ายังเหลืออีก 71 ปีศาจที่ต้องไปเยือน"

ดวงตาของ Duke Aim วาววับด้วยเพลิงแห่งความหวงแหน "เจ้าคิดว่าข้าจะปล่อยให้เจ้าไปง่ายๆ อย่างนั้นหรือ?"

เทพีเพียงหัวเราะเบาๆ ก่อนที่นางจะลุกขึ้น ก้าวเดินออกจากปราสาทที่พังทลาย นางรู้ดีว่า Duke Aim จะไม่มีวันเหมือนเดิมอีกต่อไป

และค่ำคืนนี้... ก็จะไม่ใช่คืนสุดท้ายของพวกเขา

[To Be Continued…]

ดยุคเออิม: ปีศาจแห่งพลังอำนาจและความหลงใหล

ในตำราเวทมนตร์โบราณ "กุญแจของโซโลมอน" ดยุคเออิม (Duke Aim) ปรากฏตัวในฐานะปีศาจทรงพลัง ลำดับที่ 32 ท่ามกลางเหล่าปีศาจ 72 ตน เขามีบทบาทสำคัญในศาสตร์ไสยเวท ดึงดูดผู้คนด้วยคำสัญญาแห่งอำนาจ ความมั่งคั่ง และความรัก

รูปลักษณ์

เออิมปรากฏตัวในร่างชายหนุ่มรูปงาม สูงสง่า สวมชุดคลุมสีม่วงประดับด้วยทองคำ ดวงตาสีเพลิงเปล่งประกายอำนาจ บนศีรษะมีเขาสัตว์ประดับด้วยอัญมณีล้ำค่า รอยยิ้มของเขาล่อลวง ชักชวนให้ผู้คนตกหลุมพรางเสน่ห์อันตราย

พลังอำนาจ

เออิมมีพลังอำนาจล้นเหลือ เขาสามารถ:

• มอบความรู้: เออิมสอนศาสตร์ลึกลับ วิทยาศาสตร์ และปรัชญาแก่ผู้ติดตาม
• ควบคุมไฟ: เขาสามารถควบคุมไฟ ปล่อยเปลวเพลิง และสร้างความร้อนแรง
• เปลี่ยนรูปร่าง: เออิมแปลงร่างเป็นสัตว์ต่างๆ เช่น นกกระจอกเทศ หรือแมวป่า
• ค้นหาสิ่งของ: เขาสามารถค้นหาสิ่งสูญหาย หรือเปิดเผยความลับ
• สร้างมิตร: เออิมสร้างมิตรภาพ ลบล้างความเกลียดชัง และปลุกเร้าความรัก

คำเตือน

เออิมเป็นปีศาจเจ้าเล่ห์ แม้จะเสนอความปรารถนาอันเร่าร้อน แต่เบื้องหลังนั้นแฝงไว้ด้วยอันตราย ผู้ที่ติดต่อกับเออิมต้องระวัง:

• การหลอกลวง: เออิมหลอกลวงผู้คนด้วยคำหวาน สัญญาที่เกินจริง
• การแลกเปลี่ยน: พลังอำนาจของเออิมมีราคา ผู้ติดตามต้องแลกด้วยสิ่งล้ำค่า
• การควบคุม: เออิมควบคุมจิตใจผู้คน บิดเบือนความคิด และนำไปสู่ความชั่วร้าย

บทสรุป

ดยุคเออิม ปีศาจแห่งพลังอำนาจและความหลงใหล ดึงดูดผู้คนด้วยคำสัญญาอันเย้ายวน แต่แฝงไว้ด้วยอันตราย ผู้ใดต้องการติดต่อกับเออิม จำเป็นต้องมีสติ มั่นใจ และพร้อมรับมือกับผลลัพธ์อันคาดเดาไม่ได้

หมายเหตุ

บทความนี้เขียนขึ้นเพื่อความบันเทิงและศึกษาข้อมูลเกี่ยวกับตำราเวทมนตร์ "กุญแจของโซโลมอน" การติดต่อกับปีศาจเป็นสิ่งที่ควรหลีกเลี่ยง เนื่องจากมีความเสี่ยงอันตราย

แหล่งข้อมูล

• The Lesser Key of Solomon
• [URL ที่ไม่ถูกต้องถูกนำออกแล้ว]

เพิ่มเติม

• บทความนี้สามารถนำไปดัดแปลง เพิ่มเติมเนื้อหา หรือสร้างเรื่องราวเกี่ยวกับเออิมได้
• สามารถใส่ภาพประกอบเพื่อเพิ่มความน่าสนใจ
• ควรใช้วิจารณญาณในการอ่านและศึกษาข้อมูลเกี่ยวกับปีศาจ

👹 ปีศาจตนที่: 22 Count/Prince Ipos

The seventy-two demons

🍹

อโฟรไดท์กับชู้รักเทพเจ้า และเหล่าปีศาจ 72 ตน

บทที่ 10

Count/Prince Ipos

Aphrodite - One Night in the Twilight Realm

ความเงียบงันของดินแดนต้องห้ามนั้นเย็นเยียบ ราตรีในอาณาจักรแห่งเงามืดทอดยาวคล้ายไม่มีจุดสิ้นสุด ทว่ากลางม่านรัตติกาลอันนิรันดร์นั้น พลันมีประกายทองระยิบระยับปรากฏขึ้น ร่างอรชรของเทพีอโฟรไดท์ก้าวย่างลงมาจากสรวงสวรรค์ ผิวเนียนละเอียดของเธอสะท้อนแสงจันทร์ราวกับถูกปั้นจากไข่มุก น้ำค้างในอากาศก่อตัวเป็นละอองไออ่อนรอบกายเธอ เส้นผมทองลื่นไหลราวสายน้ำต้องแสงวาววับ ทว่าในดวงตาสีฟ้าอ่อนเรืองรองนั้นซุกซ่อนเปลวไฟแห่งความอวดดีและความปรารถนาอันเร่าร้อน

เธอมาเพื่อเผชิญหน้า Count Ipos ปีศาจลำดับที่ 22 ใน 72 ตนของราชาโซโลมอน นามของเขาเป็นที่หวาดกลัวในหมู่มนุษย์และเทพเจ้า—ขุนพลแห่งปัญญา ผู้หยั่งรู้อนาคตและอดีต ผู้นำพาความพินาศให้กับจิตใจของผู้ที่อ่อนแอ

อโฟรไดท์ย่างกรายเข้าไปในพระราชวังต้องห้ามที่ปกคลุมด้วยเงาของสิ่งลี้ลับ ที่นั่น… บนบัลลังก์สีดำสนิทซึ่งสลักด้วยอักษรโบราณแห่งอาคมมืด เขานั่งอยู่… Count Ipos ร่างสูงใหญ่ ดวงตาสีอำพันสะท้อนประกายเย็นชา เส้นผมสีดำประกายเงินยาวสยายถึงกลางหลัง แผงอกเปลือยเปล่าที่เต็มไปด้วยอำนาจอันลึกลับและแฝงไว้ด้วยเสน่ห์อันตราย เขาคือภาพลักษณ์ของบุรุษที่ไม่มีใครอาจต่อต้านได้ และเป็นบุรุษที่ไม่เคยศรัทธาในความรัก

“เจ้ากล้าดีนักที่เหยียบย่างเข้ามาในอาณาจักรของข้า เทพีแห่งรัก” เสียงของเขาต่ำลึก ดังก้องกังวานไปทั่วห้องโถง

อโฟรไดท์แย้มรอยยิ้มมุมปาก “แน่นอน ข้ามาเพื่อให้เจ้าลิ้มลองรสชาติของบางสิ่งที่เจ้าไม่เคยเชื่อมั่น—ความรักและความปรารถนา”

Ipos หลุดหัวเราะเบาๆ ดวงตาแฝงแววเหยียดหยาม “ความรัก? สิ่งที่อ่อนแอที่สุดในสรรพสิ่ง? อย่าตลกไปหน่อยเลย เทพี” เขากระตุกมุมปากอย่างเย็นชา ดวงตาคมกริบจับจ้องร่างของเธอที่อยู่ไม่ไกลจากตัวเขานัก

“งั้นหรือ?” อโฟรไดท์ก้าวเข้าใกล้ เขาไม่ได้ถอยหนี เธอรู้ว่าเขากำลังท้าทายเธอ เธอยื่นปลายนิ้วเรียวยาวแตะปลายคางเขาอย่างยั่วยวน สัมผัสแผ่วเบาแต่ทรงพลัง กลิ่นหอมจากกายเธอราวกับดอกไม้นานาพรรณที่เบ่งบานพร้อมกันในคราวเดียว Ipos ขมวดคิ้วเล็กน้อยกับแรงสั่นสะเทือนบางอย่างที่แล่นผ่านกาย

“ความรักไม่ใช่ความอ่อนแอหรอกที่รัก มันคือสิ่งที่ทรงพลังที่สุดในจักรวาล” เธอกระซิบ ใกล้จนเขาสัมผัสได้ถึงลมหายใจของเธอที่แตะผิวเขา

Ipos หรี่ตาลงก่อนจะจับข้อมือของเธอไว้แน่น “อย่าลองของกับข้า เทพี เจ้าอาจจบลงที่การเป็นเพียงเศษซากแห่งอดีตที่ถูกข้าทำลาย”

แต่แทนที่อโฟรไดท์จะหวาดกลัว เธอกลับแย้มรอยยิ้มอย่างอันตรายกว่าเดิม “เช่นนั้นก็ลองดูสิ”

สายลมพัดโหมรุนแรงขึ้น เสียงก้องของเวทมนตร์และพลังแห่งความต้องการปะทะกันในบรรยากาศ เขารั้งเธอเข้าใกล้ ปลายนิ้วเรียวยาวของปีศาจลากผ่านสันกรามของเธออย่างยั่วเย้า ผิวของเขาเย็นเฉียบแต่กลับปลุกเร้าความร้อนรุ่มในกายเธออย่างน่าประหลาด

“ข้าไม่เชื่อในความรัก” Ipos กล่าวเสียงแผ่ว ทว่าดวงตาเขากลับแสดงบางอย่างที่แตกต่าง

“แต่เจ้าเชื่อในความปรารถนา” อโฟรไดท์ตอบกลับอย่างมั่นใจ

และในวินาทีนั้น ปีศาจก็ไม่อาจปฏิเสธได้อีกต่อไป

ราตรีดำเนินไปพร้อมกับการปะทะกันของเทพีและปีศาจ ไม่ใช่ด้วยคมดาบหรือเวทมนตร์ แต่เป็นการปะทะกันของอำนาจแห่งเสน่ห์และแรงดึงดูดที่ไม่มีสิ่งใดในจักรวาลอาจต้านทานได้

ก่อนที่รุ่งอรุณจะมาถึง อโฟรไดท์ทอดกายลงบนบัลลังก์ของเขา เสื้อผ้าของเธอหลุดลุ่ยเล็กน้อย รอยยิ้มแห่งชัยชนะแต้มอยู่ที่ริมฝีปาก ส่วน Ipos เองก็ไม่ได้อยู่ในสภาพที่ดีไปกว่ากันนัก เขาเอนกายพิงพนักบัลลังก์ แววตาหลอกหลอนตัวเองว่ามันเป็นเพียง ‘เกม’ แต่เขารู้ดีว่า เขาเพิ่งจะพ่ายแพ้ให้แก่เทพีแห่งความรักเป็นครั้งแรก

อโฟรไดท์ลุกขึ้น ขยับร่างกายอย่างสง่างามก่อนจะเดินออกจากห้องโถง ทิ้งไว้เพียงเสียงกระซิบสุดท้ายที่ฝากไว้ให้ปีศาจผู้ไม่เคยเชื่อในความรัก

“คืนหน้าที่ของข้ายังไม่จบ… รอข้าในค่ำคืนต่อไป Count Ipos”

และเมื่อเธอหายไปในสายลม เขารู้ตัวดีว่า นี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นของการเผชิญหน้าระหว่างเขาและเทพีแห่งรัก… และความรู้สึกที่เขาคิดว่าไม่มีวันยอมจำนน กำลังรอวันที่จะถูกทำลายโดยเทพีตนนั้นอีกครั้ง

[To Be Continued…]

เผยโฉม Count Ipos ปีศาจผู้ทรงพลังจากตำรากุญแจของกษัตริย์โซโลมอน

Count Ipos หรือ Prince Ipos เป็นหนึ่งในปีศาจที่โด่งดังที่สุดจากตำรากุญแจของกษัตริย์โซโลมอน (The Lesser Key of Solomon) ตำราเวทมนตร์โบราณที่รวบรวมรายชื่อและข้อมูลเกี่ยวกับปีศาจกว่า 72 ตน Ipos ปรากฏตัวในบทบาทของราชาผู้ยิ่งใหญ่ รูปร่างสูงสง่างาม สวมใส่เสื้อคลุมสีแดงและสีม่วง สวมหมวกทรงกรวย และขี่สิงโตตัวใหญ่

พลังอำนาจอันลึกลับ

Ipos นั้นมากด้วยความสามารถและพลังอำนาจ เขามีความเชี่ยวชาญด้าน:

• การค้นหาความรู้ที่ซ่อนอยู่: Ipos สามารถเปิดเผยความลับของธรรมชาติ สอนวิทยาศาสตร์และปรัชญา และตอบคำถามทุกประการ
• การติดตามและค้นหา: Ipos สามารถติดตามบุคคลที่หายไป ค้นหาสิ่งของที่สูญหาย และเปิดเผยข้อมูลเกี่ยวกับเหตุการณ์ในอดีต
• การโน้มน้าวใจ: Ipos สามารถโน้มน้าวใจผู้คนให้ทำตามคำสั่ง สร้างมิตรภาพ และปลดปล่อยนักโทษ
• การควบคุมสภาพอากาศ: Ipos สามารถควบคุมสภาพอากาศ เรียกฝน พายุ และฟ้าร้อง

การอัญเชิญ Count Ipos

การอัญเชิญ Count Ipos นั้นต้องทำตามพิธีกรรมอย่างเคร่งครัด ผู้ทำพิธีต้องมีความรู้และประสบการณ์ด้านเวทมนตร์ จำเป็นต้องใช้เครื่องรางของขลัง บทสวด และเครื่องเซ่นไหว้ที่ถูกต้อง

ข้อควรระวัง

เช่นเดียวกับปีศาจตนอื่น ๆ Ipos นั้นมีพลังอำนาจมหาศาล การอัญเชิญเขาจำเป็นต้องทำด้วยความระมัดระวัง ผู้ทำพิธีต้องมีความมั่นใจและจิตใจที่แน่วแน่ มิเช่นนั้นอาจถูก Ipos หลอกลวงหรือทำร้ายได้

บทสรุป

Count Ipos เป็นปีศาจผู้ทรงพลังและน่าสนใจ เขามีความรู้ ความสามารถ และพลังอำนาจมากมาย แต่การอัญเชิญเขานั้นต้องทำด้วยความระมัดระวัง ผู้ทำพิธีต้องศึกษาข้อมูลให้ละเอียดและเตรียมตัวให้พร้อม มิเช่นนั้นอาจเกิดอันตรายได้

หมายเหตุ: บทความนี้เขียนขึ้นเพื่อความบันเทิงและให้ข้อมูลเท่านั้น ไม่ได้เป็นการสนับสนุนหรือส่งเสริมการใช้เวทมนตร์คาถาใดๆ

👹 ปีศาจตนที่: 21 Count/President Morax

The seventy-two demon

🍹

อโฟรไดท์กับชู้รักเทพเจ้า และเหล่าปีศาจ 72 ตน

บทที่ 9

Count/President Morax

Aphrodite – One Night in the Twilight Realm

แสงจันทร์สีเงินทอดเงาบนมหาวิหารหินสีดำ สนามรบแห่งจิตวิญญาณและราคะกำลังจะเริ่มขึ้น ณ ที่แห่งนี้—ดินแดนต้องห้ามในหุบเขา Twilight Realm ซึ่งเป็นอาณาเขตของปีศาจแห่งราชาโซโลมอน ผู้ไม่เคยยอมสยบต่อความรักหรือความปรารถนา

เทพีอโฟรไดท์ปรากฏตัวขึ้นในร่างหญิงสาวงามเย้ายวน ผมทองเป็นประกายราวกับไหมทองคำ ปลายผมร่วงไหลลงบนแผ่นหลังขาวเนียน เสื้อคลุมเนื้อบางโปร่งเผยให้เห็นส่วนเว้าส่วนโค้งที่สมบูรณ์แบบ ความงดงามของเธอสามารถทำให้เหล่าทวยเทพต้องยอมสยบ แม้แต่ซุสเองยังเคยต้องหวั่นไหว แต่นี่คือที่แห่งหนึ่งที่ความงามของเธอถูกมองว่าไร้ค่า ที่นี่ ปีศาจมิได้ศรัทธาความรัก—พวกมันคือเผ่าพันธุ์ที่เชื่อมั่นในพลัง อำนาจ และการควบคุม

“Count Morax…” เสียงของเธอดังก้องไปทั่ววิหารหิน ความนุ่มนวลและเย้ายวนซ่อนความท้าทายไว้ภายใน

เงามืดเคลื่อนไหว ม่านหมอกแห่งเวทมนตร์เผยให้เห็นร่างของปีศาจผู้ครองดินแดนนี้ Count Morax—ปีศาจแห่งปัญญาและยุทธศาสตร์แห่งสงคราม เขาไม่ใช่ปีศาจที่กระหายเลือด แต่เป็นผู้กุมอำนาจในการควบคุมภูมิปัญญาและการรบ เขาปรากฏตัวเป็นชายร่างสูง ผมยาวสีเงินแซมดำ ร่างกายเต็มไปด้วยพลังและรังสีแห่งอำนาจ ดวงตาสีอำพันลุกโชนราวกับเปลวเพลิงแห่งขุมนรก

“เทพีแห่งความรัก…” น้ำเสียงของเขาเรียบเย็น เยาะหยันอย่างแผ่วเบา “เจ้ามาทำอะไรในแดนของข้า? คิดหรือว่าความงามของเจ้าจะทำให้ข้าหวั่นไหว?”

อโฟรไดท์ยิ้ม ดวงตาสีฟ้าของเธอส่องประกาย “ข้ามาที่นี่เพื่อท้าทายความเชื่อของเจ้า” เธอเดินเข้าใกล้ ปลายนิ้วแตะลงบนแผ่นอกของเขาอย่างจงใจ “หรือเจ้ากลัว?”

ดวงตาของ Morax หรี่ลง แรงกดดันในอากาศเปลี่ยนไปทันที ปีศาจตนนี้ไม่ได้หวั่นไหวต่อการยั่วยวน เขาคือปีศาจที่ครองปัญญา ทักษะของเขาคือการควบคุมไม่ใช่ถูกควบคุม

“ข้าไม่กลัวสิ่งที่ไม่มีอำนาจเหนือข้า” เขากระซิบ เสียงทุ้มต่ำของเขาแฝงไปด้วยพลังที่ดึงดูดจิตวิญญาณ “แต่ข้าจะเล่นเกมของเจ้า...เพียงค่ำคืนเดียว”

อโฟรไดท์หัวเราะเบาๆ “เพียงค่ำคืนเดียวก็เกินพอ”

แสงเทียนสลัวในห้องโถงของ Morax ขับเน้นเงาของทั้งสองร่าง พลังแห่งเทพีและปีศาจปะทะกันในบรรยากาศที่ร้อนแรง ประสาทสัมผัสของพวกเขาตื่นตัวในระดับที่สูงกว่าเพียงแค่ร่างกาย มันคือสงครามแห่งเจตจำนง—การยั่วยวนกับการต่อต้าน การควบคุมกับการถูกครอบงำ

อโฟรไดท์เลื่อนปลายนิ้วลากไปตามกรอบหน้าของ Morax ดวงตาของเขามืดครึ้ม ราวกับอ่านใจเธอได้ทั้งหมด

“เจ้าหวังจะทำให้ข้าอ่อนแอหรือ อโฟรไดท์?”

เธอหัวเราะแผ่วเบา ดวงตาของเธอสะท้อนประกายแห่งชัยชนะ “ไม่ใช่อ่อนแอ…แต่ข้าจะทำให้เจ้าสิ้นหวังเมื่อค่ำคืนนี้จบลง”

เธอขยับเข้าใกล้มากขึ้น กลิ่นกายของเธอหอมหวาน ล่อลวงดั่งน้ำผึ้งแห่งสรวงสวรรค์

Morax หรี่ตามองเธอ… ปลายนิ้วของเขายกขึ้นแตะริมฝีปากของเธออย่างช้าๆ

“ข้าเป็นปีศาจแห่งปัญญา อโฟรไดท์—เจ้าคิดหรือว่าเจ้าจะเอาชนะข้าได้ด้วยเกมนี้?”

อโฟรไดท์ยิ้มก่อนจะเลื่อนใบหน้าของเธอเข้าใกล้ริมฝีปากของเขา “ข้าคือเทพีแห่งความรักและราคะ...ข้าไม่เคยแพ้ในเกมของข้า”

พลังของเธอแผ่ซ่านไปทั่วห้อง คำสาปแห่งความปรารถนาของเธอถูกปลดปล่อย

แต่ Morax ยังคงนิ่ง ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความลุ่มลึก…ก่อนที่เขาจะเคลื่อนมือไปควบคุมท้ายทอยของเธอ ดึงเธอเข้ามาประชิดแผ่นอกแข็งแกร่ง

“ถ้าเช่นนั้น...ข้าก็จะเล่นเกมของเจ้าให้สมศักดิ์ศรี”

รุ่งอรุณฉาบแสงแรกเหนือ Twilight Realm

อโฟรไดท์นั่งอยู่บนแท่นหินสีดำ ม่านผมทองของเธอร่วงลงคลอไหล่ ร่างกายของเธอเต็มไปด้วยพลังแห่งชัยชนะ แต่ดวงตาของเธอฉายแววบางอย่างที่น้อยครั้งจะพบเห็น—ความท้าทายที่ยังไม่สิ้นสุด

Morax ยืนพิงกรอบประตู ผ้าคลุมสีดำพาดบนไหล่กว้าง ดวงตาสีอำพันจ้องมองเธอราวกับอ่านความคิด

“เจ้าจะไปแล้วหรือ อโฟรไดท์?”

เทพีแห่งความรักยิ้ม “ค่ำคืนนี้จบลงแล้ว Morax...ข้าได้ในสิ่งที่ข้าต้องการ”

Morax หัวเราะต่ำๆ “แน่ใจหรือ?”

อโฟรไดท์ลุกขึ้นยืน เธอเดินเข้าไปใกล้ ดวงตาของเธอเป็นประกาย “เจ้ากำลังสงสัยในตัวข้าหรือ Morax?”

เขาโน้มตัวเข้าใกล้กระซิบเบาๆ ข้างใบหูของเธอ “ข้ากำลังสงสัยว่า…เจ้าจะกลับมาอีกหรือไม่”

เธอชะงักไปเพียงเสี้ยววินาที ก่อนจะยิ้มบางๆ

“ข้ายังมีปีศาจอีก 71 ตนให้ต้องเผชิญ...แต่ข้าจะไม่ลืมเจ้าหรอก Morax”

แสงสีทองของเธอส่องประกาย—ร่างของเธอเลือนหายไปในอากาศ ทิ้งไว้เพียงกลิ่นหอมจางๆ

Morax ยืนอยู่ที่เดิม มองไปยังที่ที่เธอหายไป ดวงตาของเขาฉายแววบางอย่างที่ไม่มีปีศาจตนใดเคยได้รับ

ค่ำคืนนี้จบลงแล้ว...แต่มันอาจเป็นเพียงจุดเริ่มต้นของเกมอันหอมหวานและอันตราย

—เทพีแห่งความรัก เทพีแห่งราคะ กับปีศาจที่ไม่ยอมศิโรราบ—

ใครกันแน่ที่ชนะในเกมของค่ำคืนนี้?

[To Be Continued…]

มอร์แอกซ์: จอมปีศาจผู้ทรงพลัง ปกครองเหล่าปีศาจด้วยความยุติธรรม

มอร์แอกซ์ หนึ่งใน 72 เทพเจ้าแห่งโซโลมอน บทบาทของเขาไม่ได้จำกัดอยู่แค่ปีศาจ แต่เขายังเป็น "ประธานาธิบดี" ปกครองเหล่าปีศาจด้วยความยุติธรรม บทความนี้จะพาทุกท่านไปรู้จักกับมอร์แอกซ์ ปีศาจผู้ทรงพลัง น่าเกรงขาม แต่แฝงไว้ด้วยความเมตตา

รูปลักษณ์: มอร์แอกซ์ ปรากฏตัวในร่างชายหนุ่มรูปงาม สวมชุดสูทสีดำสนิท ประดับด้วยเครื่องประดับทองคำ ดวงตาสีแดงก่ำ แฝงไว้ด้วยพลังอำนาจ เขาถือไม้เท้าคฑาวิเศษ สัญลักษณ์ของอำนาจและความยุติธรรม

พลังอำนาจ: มอร์แอกซ์ เป็นปีศาจที่มีพลังอำนาจสูงส่ง เขาสามารถควบคุมไฟและควบคุมเหล่าปีศาจได้ เขายังมีพลังพิเศษในการอ่านใจ มองเห็นอนาคต และสามารถเปลี่ยนแปลงรูปร่างได้

บทบาท: มอร์แอกซ์ ทำหน้าที่เป็น "ประธานาธิบดี" ปกครองเหล่าปีศาจด้วยความยุติธรรม เขาตัดสินคดีความต่างๆ ด้วยความเฉลียวฉลาด และลงโทษปีศาจที่กระทำผิดอย่างเด็ดขาด แต่เขาก็พร้อมให้โอกาสปีศาจที่สำนึกผิด และต้องการกลับตัวเป็นคนดี

ตำนาน: มอร์แอกซ์ มีบทบาทสำคัญในตำนานต่างๆ มากมาย เขาเคยช่วยเหลือโซโลมอน กษัตริย์ผู้ทรงภูมิปัญญา ในการต่อสู้กับศัตรู และยังเคยช่วยเหลือมนุษย์ผู้บริสุทธิ์จากเงื้อมมือของปีศาจร้าย

ความน่าสนใจ: มอร์แอกซ์ เป็นปีศาจที่มีความซับซ้อน น่าค้นหา เขามีทั้งความน่าเกรงขาม และความเมตตา integritet และความยุติธรรม บทบาทของเขาในตำนานต่างๆ ล้วนน่าสนใจ ดึงดูดใจผู้อ่าน

สรุป: มอร์แอกซ์ เป็นปีศาจที่ทรงพลัง น่าเกรงขาม แต่แฝงไว้ด้วยความเมตตา เขาปกครองเหล่าปีศาจด้วยความยุติธรรม และพร้อมช่วยเหลือผู้บริสุทธิ์ บทความนี้หวังว่าจะช่วยให้ผู้อ่านรู้จักกับมอร์แอกซ์ ปีศาจผู้ทรงเสน่ห์ตัวละครนี้มากขึ้น

หมายเหตุ: บทความนี้เป็นเพียงการสรุปข้อมูลเกี่ยวกับมอร์แอกซ์ ยังมีรายละเอียดอีกมากมายที่น่าสนใจ รอให้ผู้อ่านไปค้นหาเพิ่มเติม

👹 ปีศาจตนที่: 20 King Purson

The seventy-two demons

🍹

อโฟรไดท์กับชู้รักเทพเจ้า และเหล่าปีศาจ 72 ตน

บทที่ 8

King Purson

Aphrodite - One Night in the Twilight Realm

เสียงกระซิบแห่งเทพเจ้าเดินทางไปทั่วทุกมิติ เรื่องเล่าเกี่ยวกับปีศาจแห่งท้องนภาผู้ไม่เคยศรัทธาในความรัก King Purson ขุนพลปีศาจลำดับที่ 20 แห่งตำนานราชาโซโลมอน—ผู้มาพร้อมเสียงแตรศักดิ์สิทธิ์และกระแสพายุที่สามารถเปิดเผยอดีตและอนาคตของทุกชีวิตได้

กระนั้น กาลเวลาผ่านพ้นไปโดยที่ดวงใจของเขายังคงแข็งกระด้างดุจหินผา นับพันปีแล้วที่เขาเย้ยหยันเทพแห่งความรัก ประกาศต่อสวรรค์และนรกว่า "ความรักเป็นเพียงภาพลวงตาของจิตที่อ่อนแอ" และเขาเอง... ย่อมไม่อาจพ่ายแพ้ต่อมัน

คำกล่าวนั้นเองที่เร้าโทสะของเทพีแห่งความรัก

อโฟรไดท์—เทพีผู้เกิดจากฟองสมุทรและความงามเหนือสวรรค์ เทพีแห่งความเสน่หา ราคะ และการล่อลวง ดวงเนตรของเธอเป็นดั่งอัญมณีสีอำพันต้องแสงตะวัน เส้นผมเป็นทองคำบริสุทธิ์พลิ้วไหวทุกย่างก้าว ผิวพรรณงามเรืองรองเหนือมนุษย์และเทพใดจะเทียบเทียม

เธอไม่อาจปล่อยให้ปีศาจเช่นเขากล่าวลบหลู่สิ่งที่เธอเป็น

และคืนนี้ เธอจะทำให้ King Purson ลิ้มรสของสิ่งที่เขาดูแคลน

ณ ดินแดนสนธยา - Twilight Realm

รัตติกาลแห่งโลกปีศาจไม่มีจันทร์และตะวัน มีเพียงม่านหมอกสีโลหิตที่ปกคลุมฟ้า พื้นดินร้อนระอุราวเปลวเพลิงลุกโชติช่วง บรรยากาศอบอวลไปด้วยมนต์ดำและเสียงกระซิบของดวงวิญญาณ

อโฟรไดท์ปรากฏกายกลางวิหารสีดำสนิท ผ้าคลุมบางเบาของเธอพลิ้วไปตามแรงลม ดวงตากลมโตสะท้อนแสงทองแห่งตัวเธอเอง ประกาศถึงพลังแห่งสวรรค์ที่เธอแบกรับ

และเบื้องหน้าคือบัลลังก์แห่ง King Purson

ปีศาจสูงศักดิ์ประทับเหนือราชบัลลังก์ประดับอัญมณีดำ เงาร่างสูงสง่าผสานไปกับความมืด เส้นพระเกศาสีเทาควันบุหรี่ทอดยาวถึงกลางแผ่นหลัง รัศมีอำนาจแผ่ซ่านออกจากดวงตาสีทองเหลืองที่ดูลึกล้ำดั่งมหาสมุทรไร้ก้น

เขายกมุมปากขึ้น รอยยิ้มเย้ยหยันแผ่วเบาบนใบหน้าคมคาย

"เทพีแห่งความรัก... เจ้าช่างกล้าหาญนักที่มาเหยียบดินแดนข้า" เสียงของเขาเป็นดังสายลมพัดผ่านม่านหมอก นุ่มนวลแต่แฝงเร้นไปด้วยพลังมหาศาล

อโฟรไดท์ยกปลายนิ้วแตะกลีบปากของตนเอง ยิ้มเย้ายวน "เจ้าดูไม่แปลกใจเลย น่าผิดหวังจริง..."

Purson ลุกขึ้นยืน ก้าวลงมาจากบัลลังก์ราวกับราชสีห์จ้องเหยื่อ "ข้ารู้ว่าเจ้ามาเพื่ออะไร"

"หืม?" นางเอียงศีรษะน้อยๆ ดวงตาทอแววท้าทาย

"เจ้ามาเพื่อทำให้ข้าตกหลุมรัก เพื่อทำให้ข้าเชื่อในความงดงามของความรัก ความปรารถนา และ..." เขาหยุดเล็กน้อย รอยยิ้มกว้างขึ้น "ราคะ"

"อืม..." อโฟรไดท์หัวเราะเบาๆ "แล้วเจ้าคิดว่า... ข้าจะทำสำเร็จหรือไม่?"

"ข้าคือ King Purson" เขาเอื้อมมือไปจับปลายคางของเธอ บังคับให้เธอเงยหน้าขึ้น "ไม่มีสิ่งใดสามารถควบคุมข้าได้ แม้แต่เทพีแห่งความรัก"

"ถ้าเช่นนั้น..." อโฟรไดท์เอียงหน้าเข้าหา เสียงกระซิบของเธอราวกับเพลงบรรเลงแห่งสวรรค์ "ให้ข้าลองดูสิ"

ความเงียบโรยตัวขณะเทพีแห่งรักขยับเข้าใกล้ปีศาจ

อากาศรอบกายพวกเขาร้อนขึ้น ราวกับเปลวไฟที่ไร้ที่มาที่ไป อโฟรไดท์สัมผัสได้ถึงพลังมหาศาลที่เอ่อล้นจากกายของ King Purson กลิ่นอายของเขาหอมกรุ่นไปด้วยมนต์เสน่ห์ดึงดูดแต่เย็นยะเยือกดุจน้ำแข็ง

Purson ไม่ขยับหนี เขาเพียงจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของเธอ

“เจ้าคิดว่าความรักสามารถกักขังข้าได้จริงหรือ?”

“หากเจ้ารู้จักความรัก... เจ้าจะรู้ว่ามันไม่ใช่กรงขัง แต่เป็นไฟที่ไม่มีวันมอดดับ”

เธอใช้ปลายนิ้วลากผ่านแผ่นอกของเขา ความอบอุ่นจากกายเธอแผ่ซ่านไปทั่ว แม้เขาจะเป็นปีศาจ แต่ผิวกายของเขากลับร้อนดั่งเปลวไฟ

Purson กัดฟันแน่น ความรู้สึกบางอย่างไหลผ่านร่างกายของเขา มันไม่ใช่เพียงแรงดึงดูดทางกาย แต่มันเป็น บางสิ่งที่ลึกซึ้งกว่านั้น

เขายกมือขึ้นหมายจะผลักเธอออกไป แต่ปลายนิ้วของเขากลับสัมผัสเข้ากับผิวแก้มของเธอ

อบอุ่น...

นุ่มนวล...

เป็นความรู้สึกที่เขาไม่เคยสัมผัสมาก่อน

ดวงตาสีทองเหลืองของปีศาจสะท้อนภาพของเทพีที่กำลังล่อลวงเขา แต่มันไม่ใช่เพียงกายหยาบที่เธอพยายามครอบครอง มันเป็น จิตวิญญาณ ของเขา

และในเสี้ยววินาทีนั้น เขาก็เข้าใจ

เขา—กำลังตกอยู่ในเงื้อมมือของเทพีแห่งความรัก

รุ่งอรุณไม่มีอยู่ใน Twilight Realm มีเพียงความมืดมิดและเปลวเพลิงที่ลุกโชติช่วง

Purson ยืนอยู่บนระเบียงของปราสาท แสงสีโลหิตของดินแดนแห่งนี้ทอดยาวไปสุดสายตา ขณะที่อโฟรไดท์ยืนอยู่ข้างหลังเขา

"เจ้าต้องการหนีจากข้าไหม?" เธอถามเสียงแผ่ว

เขาไม่ตอบ เพียงแต่จ้องมองเงาสะท้อนของตนเองในอากาศ เขารู้ดีว่า เขาเปลี่ยนไปแล้ว

"ข้าจะไม่หนี" เขาหันกลับมาหาเธอ "แต่ข้าก็จะไม่ยอมแพ้ต่อเจ้าเช่นกัน"

อโฟรไดท์หัวเราะเบาๆ "น่าสนใจ..."

เธอเอื้อมมือแตะปลายคางของเขา และกระซิบคำสุดท้ายก่อนจะจากไป

"แต่เจ้ายังเหลืออีก 71 ด่านให้ข้าพิสูจน์"

สายลมพัดผ่าน ร่างของเธอเลือนหายไป ทิ้งไว้เพียงกลิ่นหอมและสัมผัสที่ตรึงอยู่ในจิตวิญญาณของปีศาจตลอดกาล

King Purson หัวเราะออกมาเบาๆ

"ข้าจะรอดูว่าเจ้าจะทำได้จริงหรือไม่... เทพีแห่งความรัก"

[To Be Continued…]

กษัตริย์เพอร์ซอน: ราชาปีศาจผู้ทรงพลังแห่งศาสตร์เวท

กษัตริย์เพอร์ซอน หนึ่งในบรรดาปีศาจผู้ยิ่งใหญ่แห่งคีย์แห่งโซโลมอน เป็นที่รู้จักในฐานะราชาผู้ทรงพลัง ปกครองเหล่าปีศาจ 22 กองทัพ ภายใต้บัญชาของเขา เต็มไปด้วยความลึกลับ น่าค้นหา และเปี่ยมไปด้วยพลังอำนาจอันน่าเกรงขาม

รูปลักษณ์อันน่าเกรงขาม

เพอร์ซอนปรากฏตัวในรูปลักษณ์ของชายร่างสูงใหญ่ สวมมงกุฎทองคำ ประดับประดาด้วยอัญมณีสีแดงฉาน ดวงตาสีเพลิงเรืองรอง เต็มไปด้วยพลังอำนาจ มือขวาของเขาถือคฑาวิเศษ สัญลักษณ์แห่งอำนาจเหนือเหล่าปีศาจ

พลังอำนาจอันลึกลับ

เพอร์ซอนเป็นผู้เชี่ยวชาญศาสตร์เวททุกแขนง สามารถหยั่งรู้ความลับของจักรวาล ควบคุมธรรมชาติ บงการกาลเวลา และอ่านความคิดของมนุษย์ เขาสามารถเนรมิตสิ่งของ วิญญาณ สัตว์ และสิ่งมีชีวิตต่างๆ ขึ้นมาได้

บทบาทในศาสตร์เวท

ผู้คนมักเรียกใช้เพอร์ซอนเพื่อ:

• ค้นหาความลับที่ซ่อนอยู่
• เผยความจริงที่ถูกปกปิด
• ควบคุมพลังธรรมชาติ
• บงการกาลเวลา
• menguasaiพลังจิต
• ปกป้องคุ้มครองจากภัยอันตราย

ข้อควรระวัง

เพอร์ซอนเป็นปีศาจผู้ทรงพลัง การเรียกใช้เขาจึงต้องกระทำด้วยความระมัดระวัง ผู้เรียกใช้จำเป็นต้องมีความรู้และเข้าใจศาสตร์เวทอย่างลึกซึ้ง ผิดพลาดเพียงนิดเดียว อาจนำมาซึ่งหายนะ

บทสรุป

กษัตริย์เพอร์ซอน เป็นปีศาจผู้ทรงพลัง น่าค้นหา เต็มไปด้วยความลึกลับ เปี่ยมไปด้วยพลังอำนาจอันน่าเกรงขาม ศาสตร์เวทของเขาสามารถนำพาผู้ใช้ไปสู่จุดสูงสุด แต่ก็แฝงไว้ด้วยอันตราย หากไม่ใช้อย่างชาญฉลาด ผลลัพธ์ที่ได้อาจไม่สวยงามอย่างที่คิด

หมายเหตุ: บทความนี้เขียนขึ้นเพื่อความบันเทิงและศึกษาเท่านั้น ศาสตร์เวทเป็นสิ่งที่ควรเรียนรู้ด้วยความระมัดระวัง และไม่ควรนำไปใช้ในทางที่ผิด

👹 ปีศาจตนที่: 19 Duke Sallos

The seventy-two demons

🍹

อโฟรไดท์กับชู้รักเทพเจ้า และเหล่าปีศาจ 72 ตน

บทที่ 7

Duke Sallos

Aphrodite - One Night in the Twilight Realm

เสียงกระซิบแห่งทวยเทพล่องลอยผ่านสายลมแห่งโอลิมปัส เมื่อนามของ อโฟรไดท์ ถูกเอ่ยถึงพร้อมเสียงหัวเราะเย้ยหยันจากเหล่าปีศาจ 72 ตนแห่งราชาโซโลมอน

"ความรัก? ความปรารถนา? งดงามแต่ไร้สาระ…"

คำกล่าวนั้นเป็นของ Duke Sallos—ขุนพลปีศาจลำดับที่ 19 ผู้สูงศักดิ์แห่งนรก ชื่อของเขาคือคำสาปและแรงปรารถนาในคราวเดียวกัน ทว่าความงดงามแห่งรักไม่เคยทำให้เขาหวั่นไหว สตรีร้องขอเขาด้วยไฟราคะ ทว่าไม่มีใครทำให้หัวใจเขาสั่นสะเทือน

"เทพีแห่งความรัก? โง่งมและไร้ค่า เทพีแห่งความปรารถนา? แค่เงาแห่งสิ่งที่ตนยึดมั่น!"

คำพูดนั้น…กระทบถึงตัวเธอ

เทพีแห่งความรักจะถูกดูแคลนมิได้—และหากปีศาจไม่ศรัทธาในรัก อโฟรไดท์จะพิสูจน์ว่ามันมีอยู่จริง

Twilight Realm—แดนต้องห้าม

"โฉบเฉี่ยว…งดงาม…โอหัง"

ดุ๊กซัลโลสทอดพระเนตรเทพีที่ก้าวเข้าสู่อาณาจักรของเขา นัยน์ตาสีอำพันของปีศาจจับจ้องเธอราวกับนักล่ามองเหยื่อ—แต่หญิงสาวตรงหน้าไม่ใช่เหยื่อ เธอเป็นไฟ…ไฟที่พร้อมจะแผดเผาผู้ใดที่แตะต้อง

อโฟรไดท์…ผู้เย้ายวนในชุดอาภรณ์ที่แทบปกปิดอะไรไม่มิด ปอยผมทองล้อแสงจันทร์ราวไหมทอง ผิวกายเนียนละเอียดกว่าผ้าไหมที่ชาวโรมันทอขึ้นมาเพื่อบูชาเธอ

เธอก้าวเข้ามาในปราสาทของปีศาจ—แดนสนธยา

"เจ้ามาทำอะไรที่นี่ เทพี" เสียงแหบต่ำของเขาเยาะหยัน "ที่นี่ไม่มีใครต้องการรักของเจ้า"

อโฟรไดท์แย้มยิ้ม เอียงคองามระหง นัยน์ตาสีฟ้าครามเต็มไปด้วยความท้าทาย "ข้าไม่ได้มอบความรัก…ข้ามาเพื่อให้เจ้า ‘ศรัทธา’ มัน"

เธอก้าวเข้าหาเขา กลิ่นหอมแห่งดอกไม้อันศักดิ์สิทธิ์ที่หอมยิ่งกว่ามวลดอกไม้ในสวนของซุสแผ่กระจาย อากาศอุ่นขึ้นทุกย่างก้าวที่เธอเข้าใกล้

ซัลโลสเลียริมฝีปาก คิ้วของเขาขมวด "คิดว่าแค่กลิ่นหอมของเจ้าจะทำให้ข้าสยบ?"

"ข้ารู้ว่าร่างกายเจ้าโหยหาสิ่งที่ข้าถือครอง" เธอกระซิบ หยัดร่างเข้าใกล้ จนได้กลิ่นอายปีศาจที่หอมเย้ายวนไปอีกแบบ "แต่สิ่งที่ข้าต้องการ…ไม่ใช่ร่างกายเจ้า"

"เจ้าต้องการอะไร?"

เธอแย้มยิ้ม—ลึกซึ้ง เย้ายวน และเต็มไปด้วยเล่ห์กล "หัวใจของเจ้า"

ปีศาจหัวเราะ นัยน์ตาสีอำพันของเขาเรืองแสง "ข้าไม่มีหัวใจ…เทพี"

เกมของเทพีและปีศาจ

พายุพัดกระหน่ำเมื่อซัลโลสคว้าแขนเธอ กระชากร่างเล็กเข้าสู่อ้อมกอด มือใหญ่ของเขาแนบเข้ากับผิวกายที่ร้อนผ่าวของเธอ

"เจ้ากล้าท้าทายข้า?" เขากระซิบกับริมฝีปากของเธอ

อโฟรไดท์ไม่ถอยแม้แต่นิ้วเดียว นัยน์ตาของเธอท้าทาย "ข้ากล้าเสมอ"

พายุแห่งอารมณ์พัดกระหน่ำเมื่อริมฝีปากของเขาทาบทับลงบนเธอ—ร้อนแรง หิวกระหายและเร่งเร้า ทว่าก็เต็มไปด้วยความท้าทาย

มือของปีศาจร้อนดั่งเปลวเพลิง แตะสัมผัสเธอราวกับจะกลืนกิน

"เจ้าคิดว่าเจ้าจะควบคุมข้าได้หรือ อโฟรไดท์?" เขากระซิบข้างหู

เธอเพียงยิ้ม ใช้ปลายนิ้วลากผ่านสันกรามของเขาอย่างจงใจ "เจ้าจะเป็นของข้า ซัลโลส"

เขาหัวเราะต่ำ แววตาเต็มไปด้วยอารมณ์ที่สับสนระหว่างความต้องการและการต่อต้าน "เจ้าคิดว่าเจ้าคือผู้ควบคุมหรือ?"

"ข้ารู้ว่าข้าคือใคร และข้ารู้ว่าเจ้าเองก็รู้…" เธอกระซิบ ขยับเข้าแนบกับเขา "ข้า—คือเทพีแห่งความรัก ข้าไม่เคยถูกปฏิเสธ"

จุดอ่อนของปีศาจ—และชัยชนะของเทพี

ซัลโลสรู้ตัวดีว่าเขาตกหลุมพรางของเธอแล้ว ไม่ใช่เพราะกายของเขาเร่าร้อน ไม่ใช่เพราะจุมพิตของเธอทำให้เขาต้องการเธอ

แต่เพราะสิ่งที่เขาไม่เคยสัมผัสมาก่อน…

"ความรัก"

มือของเขาสั่นเมื่อสัมผัสผิวกายเธอ หัวใจที่เขาอ้างว่าไม่มี…กลับเต้นแรงขึ้นมาครั้งแรกในหลายศตวรรษ

"เจ้ากำลังทำอะไรกับข้า?" เขากระซิบเสียงแหบพร่า

อโฟรไดท์แนบริมฝีปากกับหูของเขา กระซิบเสียงหวาน "ข้ากำลังทำให้เจ้ามี ‘หัวใจ’"

One Night in the Twilight Realm—บทสรุปของเทพีและปีศาจ

ค่ำคืนดำเนินไปท่ามกลางไฟราคะและแรงปรารถนา ห้องโถงของปีศาจเปลี่ยนเป็นแดนสวรรค์ชั่วคราวเพราะสัมผัสของเธอ

อโฟรไดท์ทำให้ซัลโลสรู้ว่าเขาไม่ใช่แค่ปีศาจ—แต่เป็นสิ่งมีชีวิตที่สามารถรักและถูกรักได้

ก่อนรุ่งสาง เธอลุกขึ้นจากเตียงปีศาจ ลูบไล้ใบหน้าของเขาด้วยปลายนิ้ว

"เจ้าจะลืมข้าหรือไม่?" เธอกระซิบถาม

ซัลโลสมองเธอ ดวงตาสีอำพันสะท้อนแสงวาววับ "ไม่…ข้าจะไม่มีวันลืมเจ้า"

เธอแย้มยิ้ม เอียงใบหน้าลงกระซิบที่ริมฝีปากของเขา

"และนี่คือจุดเริ่มต้นของเจ้า…"

เธอก้าวออกจากเงามืด—ไปสู่การเดินทางครั้งใหม่เพื่อเผชิญหน้ากับปีศาจตนต่อไป

ในค่ำคืนหน้า…จะเป็นใครกันเล่า?

[To Be Continued…]

ดยุกซัลลอส: ผู้ทรงพลังแห่งไฟและความรู้

บทนำ

ในตำราเวทมนต์โบราณ "กุญแจย่อยของโซโลมอน" ดยุกซัลลอสปรากฏตัวในฐานะปีศาจผู้ทรงพลัง เต็มไปด้วยความลึกลับ น่าเกรงขาม แต่ในเวลาเดียวกันก็เปี่ยมด้วยเมตตา บทความนี้มุ่งพาทุกท่านดำดิ่งสู่โลกของดยุกซัลลอส เรียนรู้ถึงพลัง ความสามารถ และบทบาทของเขาในตำนาน

ลักษณะ

ดยุกซัลลอสปรากฏตัวในรูปชายหนุ่มรูปงาม สวมชุดเกราะสีเพลิง บนศีรษะประดับมงกุฎ ดวงตาสีฟ้าสดใสเปล่งประกายอำนาจ เขาสามารถแปลงร่างเป็นนกกระจอกเทศได้ตามต้องการ

พลังและความสามารถ

ดยุกซัลลอสมีพลังอำนาจมากมาย เขาสามารถ:

• เผยความลับของอดีต ปัจจุบัน และอนาคต
• สอนศาสตร์แห่งดาราศาสตร์และปรัชญา
• ค้นหาสิ่งของที่สูญหาย
• ควบคุมไฟและสร้างอัคคีภัย
• รักษาโรคภัยไข้เจ็บ
• มอบความเมตตาและความยุติธรรม

บทบาทในตำนาน

ดยุกซัลลอสเป็นหนึ่งใน 72 ดยุกแห่งนรก ทำหน้าที่ปกครอง 30 กองทัพปีศาจ เขาปรากฏตัวในตำนานต่างๆ มากมาย หนึ่งในบทบาทที่โด่งดังคือการเป็นผู้สอนศาสตร์ลี้ลับให้แก่กษัตริย์โซโลมอน

ข้อควรระวัง

แม้ดยุกซัลลอสจะเป็นปีศาจที่ทรงพลัง แต่เขาก็เปี่ยมด้วยเมตตาและความยุติธรรม อย่างไรก็ดี การติดต่อสื่อสารกับเขาย่อมมีความเสี่ยง ผู้ที่ต้องการขอความช่วยเหลือจากดยุกซัลลอสควรศึกษาข้อมูลอย่างละเอียด เตรียมตัวให้พร้อม และปฏิบัติตามขั้นตอนอย่างเคร่งครัด

บทสรุป

ดยุกซัลลอสเป็นปีศาจที่เต็มไปด้วยความลึกลับ น่าเกรงขาม แต่ในเวลาเดียวกันก็เปี่ยมด้วยเมตตา บทความนี้หวังว่าจะเป็นจุดเริ่มต้นที่ดีสำหรับผู้ที่ต้องการเรียนรู้เพิ่มเติมเกี่ยวกับตัวเขา หากท่านต้องการค้นหาความรู้ พลังอำนาจ หรือความยุติธรรม ดยุกซัลลอสอาจจะเป็นผู้ช่วยที่ท่านกำลังมองหา

หมายเหตุ

• บทความนี้เขียนขึ้นจากข้อมูลในตำรา "กุญแจย่อยของโซโลมอน"
• การติดต่อสื่อสารกับปีศาจมีความเสี่ยง ผู้ที่ต้องการลองทำควรศึกษาข้อมูลอย่างละเอียด เตรียมตัวให้พร้อม และปฏิบัติตามขั้นตอนอย่างเคร่งครัด

คำสำคัญ: ดยุกซัลลอส, ปีศาจ, กุญแจย่อยของโซโลมอน, พลัง, ความรู้, ไฟ, เมตตา, ยุติธรรม

👹 ปีศาจตนที่: 18 Duke Bathin

The seventy-two demons

🍹

อโฟรไดท์กับชู้รักเทพเจ้า และเหล่าปีศาจ 72 ตน

บทที่ 6

Duke Bathin

Aphrodite – One Night in the Twilight Realm

xxxxTwilight Realm—ดินแดนที่ถูกลืมเลือนจากทั้งสวรรค์และนรก เมืองที่ไม่เป็นของใคร เต็มไปด้วยมนต์ดำและพลังแห่งปีศาจ ดวงจันทร์สีเลือดลอยเด่นเหนือป้อมปราการอันเก่าแก่ ล้อมรอบด้วยสายหมอกสีม่วงที่เย้ายวนและชวนให้หลงใหล

ในค่ำคืนนี้ เทพีแห่งความรักก้าวเข้าสู่ดินแดนต้องห้าม

อโฟรไดท์ ปรากฏกายด้วยร่างอันสมบูรณ์แบบ ผิวของนางเปล่งประกายราวกับทองคำเรืองรอง ผมสีทองยาวสยายล้อไปกับสายลม แววตาสีอำพันที่ซุกซนและอันตรายทอดมองไปยังเบื้องหน้า

“ข้าขอพบท่าน Duke Bathin” นางประกาศก้อง เสียงของนางกังวานดุจเสียงพิณที่กรีกโบราณ ร่างอันเย้ายวนเคลื่อนเข้ามาในห้องบรรทมของขุนพลปีศาจ

บนบัลลังก์หินสีดำ บุรุษร่างสูงใหญ่เอนกายอย่างเกียจคร้าน ผิวของเขาเป็นสีทองแดงเรืองรอง แผ่นอกแข็งแกร่งประดับด้วยลวดลายเวทมนตร์จากยุคโบราณ เรือนผมยาวสีนิลตกลงมาอย่างยุ่งเหยิงดั่งพายุที่มิอาจควบคุมได้

Duke Bathin มองนางด้วยรอยยิ้มบาง “เทพีแห่งความรัก...เจ้ากล้าดีอย่างไรจึงก้าวเข้ามาในอาณาเขตของปีศาจ”

อโฟรไดท์ย่างกายเข้ามาใกล้ ทุกย่างก้าวของนางราวกับเสียงกระซิบของเปลวไฟ ริมฝีปากสีแดงสดเผยรอยยิ้มที่เย้ายวน “ข้ามาเพื่อพิสูจน์พลังของข้า”

Duke Bathin หัวเราะต่ำ “ข้าไม่เชื่อในความรัก และข้าไม่ศรัทธาในเสน่ห์ของเจ้า”

นางหัวเราะเบาๆ เสียงของนางดุจระฆังเงิน “เช่นนั้น เรามาพิสูจน์กันเถอะ...”

บรรยากาศอันตรายและเกมที่ไม่มีใครอยากแพ้

อโฟรไดท์ค่อยๆ ขยับเข้าใกล้ Duke Bathin กลิ่นหอมของดอกไม้และน้ำผึ้งจากร่างของนางอบอวลอยู่ในอากาศ

“ท่านหวาดกลัวหรือ?” นางเอียงคอถาม น้ำเสียงเย้ายวน

Duke Bathin จ้องลึกเข้าไปในดวงตาของเทพีแห่งความรัก นางเป็นสิ่งมีชีวิตที่งดงามที่สุดที่เขาเคยพบเจอ แต่เขาไม่ยอมแพ้ง่ายๆ มือแกร่งคว้าข้อมือของนาง กระชากให้นางเข้าใกล้

“ข้าไม่เคยกลัวเทพี หรือสิ่งใดทั้งนั้น” เสียงของเขาต่ำและเยือกเย็น

อโฟรไดท์ยิ้มมุมปาก นางยกมือขึ้นแตะลาดไหล่ของปีศาจ พลังของนางแผ่ซ่านเข้าสู่ร่างของเขา มันไม่ใช่เวทมนตร์ที่มุ่งร้าย แต่มันเป็นไฟแห่งราคะที่ไม่มีสิ่งใดสามารถต้านทาน

ร่างกายของ Duke Bathin แข็งเกร็ง ทว่าหัวใจของเขาเริ่มสั่นไหว

“ข้าไม่ใช่ปีศาจตนแรกที่เจ้าพยายามทำให้ตกหลุมรักใช่หรือไม่?” เขากระซิบ

“ไม่ใช่” นางยอมรับอย่างไม่ลังเล “แต่ท่านอาจเป็นปีศาจที่ข้าจะจดจำได้ลึกซึ้งที่สุด”

Duke Bathin หัวเราะในลำคอ ก่อนจะกระชากนางเข้าหาตัว เสียงหัวใจของพวกเขาเต้นกระหน่ำ

ราวกับมีเปลวไฟลุกไหม้อยู่ระหว่างพวกเขา

สัมผัสแห่งการท้าทาย

Duke Bathin ยกมือขึ้นลูบไล้เส้นผมของเทพี นางไม่ได้ต่อต้าน ตรงกันข้าม นางเผยรอยยิ้มที่อันตรายกว่าเดิม

“ท่านจะรับมือกับข้าได้หรือไม่?” นางกระซิบ

เขาจ้องมองนางอย่างแน่วแน่ “ข้าจะทำให้เจ้าเป็นฝ่ายพ่ายแพ้”

จากนั้น ทุกสิ่งก็ร้อนแรงขึ้น

ไฟในเตาผิงสาดแสงส้มแดงไปทั่วห้อง เงาของพวกเขาสั่นไหวไปตามเปลวเพลิง ลมหายใจของทั้งคู่หนักหน่วงขึ้น ผิวกายที่สัมผัสกันเต็มไปด้วยกระแสไฟฟ้าที่แล่นพล่าน

อโฟรไดท์เริ่มต้นด้วยการทดสอบพลังของตน นางแตะปลายนิ้วลงบนริมฝีปากของเขาอย่างแผ่วเบา Duke Bathin ขบกรามแน่น นางใช้ทุกเสน่ห์ที่มีในการทำให้เขาหลงใหล แต่เขาไม่ใช่ปีศาจที่อ่อนแอ

มือของเขาเลื่อนลงต่ำ จับเอวบางของนางแน่นขึ้น

“เจ้าคิดว่าข้าจะเป็นเพียงเหยื่อของเจ้าอย่างนั้นหรือ?” เขาถาม

อโฟรไดท์หัวเราะเบา “ข้าไม่ต้องการเหยื่อ ข้าต้องการคู่ปรับ”

พวกเขาต่างฝ่ายต่างผลักดันซึ่งกันและกัน ไม่มีใครยอมอ่อนข้อ ไม่มีใครยอมแพ้

มันคือเกมแห่งแรงปรารถนา

และไม่มีใครต้องการเป็นฝ่ายพ่ายแพ้

บทสรุปแห่งราตรีต้องห้าม

คืนผ่านไปนานแค่ไหนไม่มีใครรู้

ในที่สุด อโฟรไดท์ก็เอนกายลงบนบัลลังก์หิน สีหน้าของนางเปี่ยมไปด้วยชัยชนะและความพึงพอใจ Duke Bathin เอนกายพิงกำแพง สายตาของเขายังคงจับจ้องเทพีแห่งความรักอย่างลึกซึ้ง

“ข้าคิดว่าเจ้าเป็นเพียงเทพีที่อ่อนแอ” เขาพูดเสียงแหบพร่า “แต่ข้าก็คิดผิด”

อโฟรไดท์ยิ้มมุมปาก “และข้าคิดว่าปีศาจอย่างท่านจะไม่ยอมศรัทธาในความรัก”

Duke Bathin หัวเราะเบา “ข้ายังไม่ศรัทธา...แต่ข้าเริ่มอยากรู้ว่ามันจะนำไปสู่อะไร”

อโฟรไดท์ลุกขึ้น นางเอียงคอเล็กน้อย ก่อนจะเอื้อมมือไปสัมผัสแก้มของปีศาจ

“ข้ายังมีอีก 71 ตนที่ต้องเผชิญหน้า” นางกระซิบ

Duke Bathin จับข้อมือนางไว้แน่น “หากเจ้าไป เจ้าจะกลับมาหาข้าอีกหรือไม่?”

นางหัวเราะเบา สัมผัสริมฝีปากของเขาแผ่วเบาเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนจะหายตัวไปในม่านหมอกแห่ง Twilight Realm

Duke Bathin ถอนหายใจ

เทพีแห่งความรัก...

นางเป็นสิ่งที่อันตรายที่สุดที่เขาเคยพบเจอ

[To Be Continued…]

ดยุค บาธิน โบติส: ปีศาจผู้ทรงพลังแห่งกษัตริย์โซโลมอน

บทนำ
ในตำราโบราณ "กุญแจแห่งโซโลมอน" บันทึกเรื่องราวเกี่ยวกับเหล่าปีศาจผู้รับใช้กษัตริย์โซโลมอน หนึ่งในนั้นคือ ดยุค บาธิน โบติส ปีศาจผู้เปี่ยมไปด้วยพลังอำนาจและความลึกลับ บทความนี้มุ่งพาคุณไปรู้จักกับตัวตน ความสามารถ และเรื่องราวน่าสนใจของบาธิน โบติส ปีศาจผู้ทรงอิทธิพลแห่งศาสตร์เวทมนตร์

ตัวตนและรูปลักษณ์
บาธิน โบติส ปรากฏตัวในรูปลักษณ์ของชายหนุ่มร่างสูงสันทัด ใบหน้าหล่อเหลา สวมมงกุฎทองคำ ประดับเพชรนิลจินดา บนบ่าของเขามีงูใหญ่พันอยู่

อำนาจและความสามารถ
บาธิน โบติส เป็นปีศาจชั้นสูงที่มีพลังอำนาจมากมาย เขาสามารถ:

• ควบคุมไฟ: บาธิน โบติส สามารถควบคุมไฟและเปลวเพลิงได้อย่างเชี่ยวชาญ เขาสามารถสร้างไฟ สังหารศัตรูด้วยไฟ หรือสร้างกำแพงไฟเพื่อป้องกัน

• อ่านใจ: บาธิน โบติส สามารถอ่านความคิดของมนุษย์ได้ เขามักใช้ความสามารถนี้เพื่อค้นหาความลับหรือเจตนาของผู้อื่น

• เปลี่ยนแปลงรูปร่าง: บาธิน โบติส สามารถเปลี่ยนแปลงรูปร่างของเขาเป็นสัตว์ต่างๆ เช่น งู สุนัข หรือแมว

• ควบคุมอากาศ: บาธิน โบติส สามารถควบคุมอากาศ เขาสามารถสร้างพายุ ฝน ฟ้าร้อง ฟ้าผ่า หรือสร้างหิมะตก

• รู้ทุกเรื่อง: บาธิน โบติส รู้เรื่องราวต่างๆ มากมาย เขามักถูกเรียกใช้เพื่อตอบคำถามเกี่ยวกับอดีต ปัจจุบัน และอนาคต

• รักษาโรค: บาธิน โบติส สามารถรักษาโรคต่างๆ ได้ เขามักถูกเรียกใช้เพื่อรักษากษัตริย์ ขุนนาง และประชาชนทั่วไป

บทบาทในตำนาน
บาธิน โบติส ปรากฏตัวในตำนานต่างๆ มากมาย หนึ่งในตำนานที่โด่งดังคือ เรื่องราวของกษัตริย์โซโลมอนที่สร้างพระวิหาร เขาได้เรียกใช้บาธิน โบติส เพื่อควบคุมเหล่าปีศาจให้นำหินมาสร้างพระวิหาร

ข้อควรระวัง
บาธิน โบติส เป็นปีศาจที่มีพลังอำนาจมาก แม้ว่าเขาจะรับใช้กษัตริย์โซโลมอน แต่เขาก็มีความเจ้าเล่ห์และอันตราย ผู้ที่ต้องการเรียกใช้เขาต้องระมัดระวังอย่างมาก

บทสรุป
ดยุค บาธิน โบติส ปีศาจผู้ทรงพลังแห่งกษัตริย์โซโลมอน ตัวตนของเขาเต็มไปด้วยความลึกลับและน่าค้นหา บทความนี้หวังว่าจะช่วยให้คุณรู้จักกับบาธิน โบติส มากขึ้น และสร้างความสนใจในศาสตร์เวทมนตร์และตำนานโบราณ

หมายเหตุ: บทความนี้เขียนขึ้นเพื่อความบันเทิงและให้ข้อมูลเกี่ยวกับตำนาน บทบาท และความสามารถของบาธิน โบติส โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านและตีความข้อมูล