The seventy-two demons
🍹อโฟรไดท์กับชู้รักเทพเจ้า และเหล่าปีศาจ 72 ตน
บทที่ 8
King Purson
Aphrodite - One Night in the Twilight Realm
เสียงกระซิบแห่งเทพเจ้าเดินทางไปทั่วทุกมิติ เรื่องเล่าเกี่ยวกับปีศาจแห่งท้องนภาผู้ไม่เคยศรัทธาในความรัก King Purson ขุนพลปีศาจลำดับที่ 20 แห่งตำนานราชาโซโลมอน—ผู้มาพร้อมเสียงแตรศักดิ์สิทธิ์และกระแสพายุที่สามารถเปิดเผยอดีตและอนาคตของทุกชีวิตได้
กระนั้น กาลเวลาผ่านพ้นไปโดยที่ดวงใจของเขายังคงแข็งกระด้างดุจหินผา นับพันปีแล้วที่เขาเย้ยหยันเทพแห่งความรัก ประกาศต่อสวรรค์และนรกว่า "ความรักเป็นเพียงภาพลวงตาของจิตที่อ่อนแอ" และเขาเอง... ย่อมไม่อาจพ่ายแพ้ต่อมัน
คำกล่าวนั้นเองที่เร้าโทสะของเทพีแห่งความรัก
อโฟรไดท์—เทพีผู้เกิดจากฟองสมุทรและความงามเหนือสวรรค์ เทพีแห่งความเสน่หา ราคะ และการล่อลวง ดวงเนตรของเธอเป็นดั่งอัญมณีสีอำพันต้องแสงตะวัน เส้นผมเป็นทองคำบริสุทธิ์พลิ้วไหวทุกย่างก้าว ผิวพรรณงามเรืองรองเหนือมนุษย์และเทพใดจะเทียบเทียม
เธอไม่อาจปล่อยให้ปีศาจเช่นเขากล่าวลบหลู่สิ่งที่เธอเป็น
และคืนนี้ เธอจะทำให้ King Purson ลิ้มรสของสิ่งที่เขาดูแคลน
ณ ดินแดนสนธยา - Twilight Realm
รัตติกาลแห่งโลกปีศาจไม่มีจันทร์และตะวัน มีเพียงม่านหมอกสีโลหิตที่ปกคลุมฟ้า พื้นดินร้อนระอุราวเปลวเพลิงลุกโชติช่วง บรรยากาศอบอวลไปด้วยมนต์ดำและเสียงกระซิบของดวงวิญญาณ
อโฟรไดท์ปรากฏกายกลางวิหารสีดำสนิท ผ้าคลุมบางเบาของเธอพลิ้วไปตามแรงลม ดวงตากลมโตสะท้อนแสงทองแห่งตัวเธอเอง ประกาศถึงพลังแห่งสวรรค์ที่เธอแบกรับ
และเบื้องหน้าคือบัลลังก์แห่ง King Purson
ปีศาจสูงศักดิ์ประทับเหนือราชบัลลังก์ประดับอัญมณีดำ เงาร่างสูงสง่าผสานไปกับความมืด เส้นพระเกศาสีเทาควันบุหรี่ทอดยาวถึงกลางแผ่นหลัง รัศมีอำนาจแผ่ซ่านออกจากดวงตาสีทองเหลืองที่ดูลึกล้ำดั่งมหาสมุทรไร้ก้น
เขายกมุมปากขึ้น รอยยิ้มเย้ยหยันแผ่วเบาบนใบหน้าคมคาย
"เทพีแห่งความรัก... เจ้าช่างกล้าหาญนักที่มาเหยียบดินแดนข้า" เสียงของเขาเป็นดังสายลมพัดผ่านม่านหมอก นุ่มนวลแต่แฝงเร้นไปด้วยพลังมหาศาล
อโฟรไดท์ยกปลายนิ้วแตะกลีบปากของตนเอง ยิ้มเย้ายวน "เจ้าดูไม่แปลกใจเลย น่าผิดหวังจริง..."
Purson ลุกขึ้นยืน ก้าวลงมาจากบัลลังก์ราวกับราชสีห์จ้องเหยื่อ "ข้ารู้ว่าเจ้ามาเพื่ออะไร"
"หืม?" นางเอียงศีรษะน้อยๆ ดวงตาทอแววท้าทาย
"เจ้ามาเพื่อทำให้ข้าตกหลุมรัก เพื่อทำให้ข้าเชื่อในความงดงามของความรัก ความปรารถนา และ..." เขาหยุดเล็กน้อย รอยยิ้มกว้างขึ้น "ราคะ"
"อืม..." อโฟรไดท์หัวเราะเบาๆ "แล้วเจ้าคิดว่า... ข้าจะทำสำเร็จหรือไม่?"
"ข้าคือ King Purson" เขาเอื้อมมือไปจับปลายคางของเธอ บังคับให้เธอเงยหน้าขึ้น "ไม่มีสิ่งใดสามารถควบคุมข้าได้ แม้แต่เทพีแห่งความรัก"
"ถ้าเช่นนั้น..." อโฟรไดท์เอียงหน้าเข้าหา เสียงกระซิบของเธอราวกับเพลงบรรเลงแห่งสวรรค์ "ให้ข้าลองดูสิ"
ความเงียบโรยตัวขณะเทพีแห่งรักขยับเข้าใกล้ปีศาจ
อากาศรอบกายพวกเขาร้อนขึ้น ราวกับเปลวไฟที่ไร้ที่มาที่ไป อโฟรไดท์สัมผัสได้ถึงพลังมหาศาลที่เอ่อล้นจากกายของ King Purson กลิ่นอายของเขาหอมกรุ่นไปด้วยมนต์เสน่ห์ดึงดูดแต่เย็นยะเยือกดุจน้ำแข็ง
Purson ไม่ขยับหนี เขาเพียงจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของเธอ
“เจ้าคิดว่าความรักสามารถกักขังข้าได้จริงหรือ?”
“หากเจ้ารู้จักความรัก... เจ้าจะรู้ว่ามันไม่ใช่กรงขัง แต่เป็นไฟที่ไม่มีวันมอดดับ”
เธอใช้ปลายนิ้วลากผ่านแผ่นอกของเขา ความอบอุ่นจากกายเธอแผ่ซ่านไปทั่ว แม้เขาจะเป็นปีศาจ แต่ผิวกายของเขากลับร้อนดั่งเปลวไฟ
Purson กัดฟันแน่น ความรู้สึกบางอย่างไหลผ่านร่างกายของเขา มันไม่ใช่เพียงแรงดึงดูดทางกาย แต่มันเป็น บางสิ่งที่ลึกซึ้งกว่านั้น
เขายกมือขึ้นหมายจะผลักเธอออกไป แต่ปลายนิ้วของเขากลับสัมผัสเข้ากับผิวแก้มของเธอ
อบอุ่น...
นุ่มนวล...
เป็นความรู้สึกที่เขาไม่เคยสัมผัสมาก่อน
ดวงตาสีทองเหลืองของปีศาจสะท้อนภาพของเทพีที่กำลังล่อลวงเขา แต่มันไม่ใช่เพียงกายหยาบที่เธอพยายามครอบครอง มันเป็น จิตวิญญาณ ของเขา
และในเสี้ยววินาทีนั้น เขาก็เข้าใจ
เขา—กำลังตกอยู่ในเงื้อมมือของเทพีแห่งความรัก
รุ่งอรุณไม่มีอยู่ใน Twilight Realm มีเพียงความมืดมิดและเปลวเพลิงที่ลุกโชติช่วง
Purson ยืนอยู่บนระเบียงของปราสาท แสงสีโลหิตของดินแดนแห่งนี้ทอดยาวไปสุดสายตา ขณะที่อโฟรไดท์ยืนอยู่ข้างหลังเขา
"เจ้าต้องการหนีจากข้าไหม?" เธอถามเสียงแผ่ว
เขาไม่ตอบ เพียงแต่จ้องมองเงาสะท้อนของตนเองในอากาศ เขารู้ดีว่า เขาเปลี่ยนไปแล้ว
"ข้าจะไม่หนี" เขาหันกลับมาหาเธอ "แต่ข้าก็จะไม่ยอมแพ้ต่อเจ้าเช่นกัน"
อโฟรไดท์หัวเราะเบาๆ "น่าสนใจ..."
เธอเอื้อมมือแตะปลายคางของเขา และกระซิบคำสุดท้ายก่อนจะจากไป
"แต่เจ้ายังเหลืออีก 71 ด่านให้ข้าพิสูจน์"
สายลมพัดผ่าน ร่างของเธอเลือนหายไป ทิ้งไว้เพียงกลิ่นหอมและสัมผัสที่ตรึงอยู่ในจิตวิญญาณของปีศาจตลอดกาล
King Purson หัวเราะออกมาเบาๆ
"ข้าจะรอดูว่าเจ้าจะทำได้จริงหรือไม่... เทพีแห่งความรัก"
[To Be Continued…]
กษัตริย์เพอร์ซอน หนึ่งในบรรดาปีศาจผู้ยิ่งใหญ่แห่งคีย์แห่งโซโลมอน เป็นที่รู้จักในฐานะราชาผู้ทรงพลัง ปกครองเหล่าปีศาจ 22 กองทัพ ภายใต้บัญชาของเขา เต็มไปด้วยความลึกลับ น่าค้นหา และเปี่ยมไปด้วยพลังอำนาจอันน่าเกรงขาม
รูปลักษณ์อันน่าเกรงขาม
เพอร์ซอนปรากฏตัวในรูปลักษณ์ของชายร่างสูงใหญ่ สวมมงกุฎทองคำ ประดับประดาด้วยอัญมณีสีแดงฉาน ดวงตาสีเพลิงเรืองรอง เต็มไปด้วยพลังอำนาจ มือขวาของเขาถือคฑาวิเศษ สัญลักษณ์แห่งอำนาจเหนือเหล่าปีศาจ
พลังอำนาจอันลึกลับ
เพอร์ซอนเป็นผู้เชี่ยวชาญศาสตร์เวททุกแขนง สามารถหยั่งรู้ความลับของจักรวาล ควบคุมธรรมชาติ บงการกาลเวลา และอ่านความคิดของมนุษย์ เขาสามารถเนรมิตสิ่งของ วิญญาณ สัตว์ และสิ่งมีชีวิตต่างๆ ขึ้นมาได้
บทบาทในศาสตร์เวท
ผู้คนมักเรียกใช้เพอร์ซอนเพื่อ:
- ค้นหาความลับที่ซ่อนอยู่
- เผยความจริงที่ถูกปกปิด
- ควบคุมพลังธรรมชาติ
- บงการกาลเวลา
- menguasaiพลังจิต
- ปกป้องคุ้มครองจากภัยอันตราย
ข้อควรระวัง
เพอร์ซอนเป็นปีศาจผู้ทรงพลัง การเรียกใช้เขาจึงต้องกระทำด้วยความระมัดระวัง ผู้เรียกใช้จำเป็นต้องมีความรู้และเข้าใจศาสตร์เวทอย่างลึกซึ้ง ผิดพลาดเพียงนิดเดียว อาจนำมาซึ่งหายนะ
บทสรุป
กษัตริย์เพอร์ซอน เป็นปีศาจผู้ทรงพลัง น่าค้นหา เต็มไปด้วยความลึกลับ เปี่ยมไปด้วยพลังอำนาจอันน่าเกรงขาม ศาสตร์เวทของเขาสามารถนำพาผู้ใช้ไปสู่จุดสูงสุด แต่ก็แฝงไว้ด้วยอันตราย หากไม่ใช้อย่างชาญฉลาด ผลลัพธ์ที่ได้อาจไม่สวยงามอย่างที่คิด
หมายเหตุ: บทความนี้เขียนขึ้นเพื่อความบันเทิงและศึกษาเท่านั้น ศาสตร์เวทเป็นสิ่งที่ควรเรียนรู้ด้วยความระมัดระวัง และไม่ควรนำไปใช้ในทางที่ผิด
